VAHINI'S
INHOUD
BABABOOKS



 

 
 


Addendum
- Een keuze uit bijzondere uitspraken en gebeurtenissen in dit boek
vergezeld door foto's en tekeningen
[door Vahini.org] -

 

HET LEVEN VAN SATHYA SAI BABA

 

 
Puttaparthi, Sai Baba's geboortedorp,
ligt in de staat Andhra Pradesh, 160 km ten noorden van Bangalore.

 

 

H1 - Zijn geboorte: Laten wij nu eerst teruggaan naar het moment van de conceptie. Hij had besloten niet geboren te worden als de vrucht van het samenkomen van een man en een vrouw, maar de aarde te betreden via rechtstreekse indaling in de moederschoot. Easwaramma zou zijn moeder worden. Zij was wel niet zo jong meer, maar zij was zo deugdzaam, liefdevol, zachtmoedig en bescheiden en toch ook zo verstandig. In de nacht voorafgaande aan de indaling had Lakshamma, de schoonmoeder van Easwaramma, een droom gehad van Sathya Narayana, de vorm van Vishnu, die zij zozeer aanbad. En in die droom had deze haar gezegd, Easwaramma te vertellen dat zij niet moest schrikken als er iets vreemds zou gebeuren, want dat zou dan de wil van God zijn. De volgende morgen in alle vroegte was het gebeurd. Easwaramma was water gaan halen bij de bron toen een grote bal van blauw licht naar haar toe rolde. Zij viel flauw, maar nog juist voordat zij helemaal buiten bewustzijn raakte, ervaarde zij hoe het licht in haar kwam. [Het is in India de gewoonte om van een pasgeboren baby te zeggen dat hij één jaar is. Er is dus altijd een verschil van één jaar in de leeftijdsaanduiding tussen India en de Westerse wereld.]

Foto: Sathya Sai Baba met Zijn grootvader S'rî Ratnakaram Kondama Raju. In het eenvoudige huis van Kondama was het altijd een drukte van belang. Officieel behoorden de Raju's tot de kaste van de kshatriya's, de strijders, maar reeds lang geleden hadden zij de uiterlijke strijd vervangen door de innerlijke strijd. Zij streden niet langer tegen uiterlijke vijanden, maar tegen innerlijke vijanden als woede, hebzucht en jaloezie.

H2: Zijn namen: En op het moment dat de horizon rood kleurde als aankondiging van de opkomende zon, werd God geboren in een menselijk lichaam. Het was 5.06 uur en de maandag ging nu over in de dinsdag, de dag die gewijd is aan Ganesha - hij die de obstakels uit de weg ruimt op de weg naar God [23 november 1926]. - Groot was hun verrassing toen zij zagen dat het kind op zijn voetzolen moedervlekken had in de vorm van een schelp en een wiel, tekens die zij herkenden als symbolen van Vishnu. - Zijn ouders gaven hem de namen Venkata Sathya Narayana. Venkata, net als zijn vader ter ere van de goeroe Venkavadhuta, en Sathya Narayana op uitdrukkelijk verzoek van zijn moeder, als dank aan deze vorm van Vishnu tot wie zij gedurende de gehele zwangerschap en ook reeds daarvóór had gebeden.

H2: Geweldloosheid: Sai Baba heeft nooit vlees of vis gegeten. God heeft de dieren niet geschapen om ze te laten doden door de mensen. Als kind vermeed hij altijd de plaatsen in het dorp waar varkens, schapen en kippen werden geslacht of waar vis werd gevangen. En hij hield zich ook altijd verre van keukens waar vlees werd gebraden. Wanneer hij hoorde dat zijn vader of een van de buren een kip greep om te slachten, dan ging hij erheen en nam het dier in zijn armen. - Wanneer zijn ouders vlees wilden eten en verlangden dat hij dat ook zou doen, ging Sathya naar het huis van de familie Karnam. Zij waren immers Brahmanen en uit dien hoofde waren zij vegetariër en hij at dan mee van het voedsel dat Subbamma bereidde. - Later, toen hij een jaar of zes was en zijn grootvader Kondama alleen woonde in een huisje naast dat van Sathya's ouders - zijn vrouw was inmiddels overleden - ging Sathya geregeld vegetarisch koken voor hen beiden. Zij discussieerden dan vaak uitvoerig over allerlei religieuze onderwerpen en het verbaasde de grootvader niet, dat zijn kleinzoon kennelijk zeer goed thuis was in de heilige geschriften. Soms noemde hij de jongen zelfs liefkozend 'kleine goeroe'.

H3: Kikkers vangen: Zo verzamelde hij op een keer een hele groep vriendjes en zei dat zij kikkers zouden gaan vangen. Nieuwsgierig vroegen zij wat Sathya van plan was, wel wetend dat hij dieren nooit kwaad zou doen. Hij weigerde evenwel dat te vertellen en spoorde hen alleen maar aan om mee te gaan. Zij hadden een vrolijke middag en vingen wel tien of twaalf kikkers. Sathya liet de kinderen de diertjes in een korf doen die hij had meegebracht, legde er een doek overheen, hield zijn handen er even boven en liet toen een van de kinderen de doek wegtrekken. Deze deed dat met een enigszins angstig gezicht, maar wie schetst hun verbazing toen er uit de korf een zwerm zwaluwen opvloog. Druk napratend over dit wonder liepen zij later weer naar huis, waar zij het verhaal direct aan hun ouders vertelden.

'Meneer,' zei hij, 'waarom zou ik opschrijven wat u zegt. Ik heb reeds begrepen wat u dicteert. Vraagt u mij maar wat u wilt over dit onderwerp en ik zal het juiste antwoord geven.'

Bij Sathya thuis was het nog altijd een drukte van belang. Er waren nu bijna twintig kinderen in huis, want behalve zijn ouders met hun inmiddels vijf kinderen woonden ook de broer en een zus van zijn vader met hun gezin in hetzelfde huis. Soms haalde Sathya voor zijn broertje - de vijf jaar na hem geboren Janakiram - en zijn neefjes en nichtjes pepermuntjes en dergelijke uit een lege tas als zij hun ouders hielpen met het werk of als zij een goed cijfer op school hadden gehaald.

Foto: Bovenaan: Shirdi Sai Baba & daaronder Sathya Sai Baba. De liederen gingen over pelgrims die verlangden naar darshan (het zien en/of ervaren) van de Heer, over de beproevingen van de lange reis, de vreugde bij het bereiken van de tempel, maar ook over een pelgrimstocht naar Shirdi waar het graf was van ene Sai Baba. Van Shirdi en Sai Baba hadden de kinderen nog nooit gehoord, maar zij zongen wat Sathya hun leerde. Veel toehoorders vroegen zich af waar Sathya gehoord had over die Sai Baba van Shirdi; zij kenden hem in ieder geval niet. Gezien de naam zou het, dachten zij, wel gaan om de een of andere moslim-fakir. Aangezien de dagelijkse bezigheden hen vrijwel volledig in beslag namen, vergaten zij weer om Sathya ernaar te vragen.

H5: 'Ik behoor tot de Apastamba sutra (de leringen van Apastamba) en de Bharadvaja gotra (de groep religieuze verwanten met Bharadvaja als patroonheilige). Ik ben Sai Baba. Ik ben gekomen omdat jullie Venkavadhuta en andere heiligen baden om mijn komst. Ik zal jullie zegenen en al jullie zorgen wegnemen. Aanbid mij op iedere donderdag. Houd jullie geest en huis rein.'

H7: Krishna's fluit: Baba vertelde de bezoekers hoe zij moesten leven, beantwoordde vragen, vertelde over Shirdi Baba, materialiseerde vibhuti en deed vele andere wonderen. 'Ik ben Rama. Ik ben Krishna. Ik word in vele landen aanbeden. De mensen bidden tot mij in vele talen, zei hij tegen een groepje bezoekers uit Kamalapur. 'Krishna?' vroeg een van de aanwezigen, een trouwe devotee van deze goddelijke belichaming. 'Ja, ook Krishna, antwoordde Baba. 'Wil je de fluit horen?' Krishna is bekend als fluitspeler. In zijn jeugd was hij koeienhoeder op de weiden van Brindavan. Daar speelde hij op de fluit voor de gopi's (herderinnen), die zijn devotees waren. De holle fluit is het symbool van het hart dat gezuiverd is van alle verlangens en dat daardoor een geschikt instrument is geworden voor het spel van de Heer. De man in kwestie keek Baba vol verbazing aan en deze zei: 'Leg je wang tegen mijn borst.' Toen hij dat deed, hoorde hij in plaats van Baba's adem de goddelijke klanken van Krishna's fluit. Toen deze bezoekers dit verhaal vol enthousiasme aan Easwaramma vertelden, was zij zeer onder de indruk en zij ging onmiddellijk met hen mee terug naar de tempel in de hoop de klanken van de fluit ook te mogen horen. Allen gingen om Sai Baba heen zitten op de kale vloer van de centrale hal. Na enige aarzeling vroeg zijn moeder hem plotseling: 'Bezat Shirdi Sai Baba Krishna's fluit?' Baba antwoordde: 'Ik bezit hem nu en ik bezat hem toen. Ik was toen Krishna en ik ben het nu.'

Foto: Een 'statie'-foto van de jonge Baba H7: God herkennen: Vanaf dat moment verkondigde hij overal dat Baba God was en hij zei tegen de devotees met wie hij eerder had gesproken: 'Jullie boffen allemaal heel erg. Ik ben naar zovele heuvels en pelgrimsoorden geweest en heb zoveel erediensten gehouden en zoveel ascese gedaan, en pas nu ben ik in staat om de echte God te herkennen.'

H10: karma: Alle activiteiten verricht uit verlangen, gericht op resultaat, binden de mens door de gevolgen ervan en dit karma is de oorzaak van zijn geboorte. Hij komt op aarde belast met de gevolgen van gedachten, woorden en daden van vele vorige levens. De dood is een geschenk waarop iedereen recht heeft, maar zelf een einde maken aan je leven komt voort uit onwetendheid. In een toespraak heeft Sai Baba hierover gezegd: 'Een ander verkeerd idee dat sommige mensen erop nahouden, is dat zij zichzelf kunnen doden door middel van zelfmoord of atma-hathya. Zij nemen zich dan voor om het lichaam dat niet in staat is om te handelen en initiatieven te nemen, te straffen en te vernietigen. De geest moet worden gestraft, want de wanhoop die de wil om te leven vernietigt, wordt veroorzaakt door de dwalende geest, niet door het lichaam. Graaf in de grillen van de geest, leer om de geest langs rechte wegen te leiden en kom tevoorschijn als de overwinnaar over wanhoop. ' De geest, die bundel van gedachten, is de oorzaak van alles. Zelfmoord betekent 'dat je het lichaam straft voor de misdaden van de geest. Je zult een ernstig onrecht begaan wanneer je het onschuldige lichaam straft voor de misdaden van de dwalende geest.'

H11: Altijd onderweg: 'Ik verplaats mij niet vanwege het verlangen naar verandering of ontspanning of om te reizen. Maar waar verlangen is naar geestelijke rust, daar haast ik mij om rust te schenken; waar moedeloosheid is, daar haast ik mij om het kwijnende hart te verheffen; waar geen onderling vertrouwen is, daar haast ik mij om het vertrouwen te herstellen. Ik ben altijd onderweg om de taak uit te voeren waarvoor ik gekomen ben.'

H11: 108 parels: Tijdens het bezoek aan Kanyakumari gebeurde er nog iets bijzonders. Toen zij daar op een avond over het strand liepen en het water rond hun voeten lieten spoelen, zei Baba opeens: 'Kijk! De oceaan verwelkomt mij met een snoer.' Op dat moment kwam er een golf aan die even daarna om zijn voeten spoelde en zich vervolgens weer terugtrok. Tot verbazing en verrukking van de devotees bleef er een prachtig parelsnoer rond zijn voeten achter. Het bleek te gaan om een snoer van 108 doorschijnende parels, geregen aan een gouden draad.

H11: De tijdloze wagenmenner: Bij het verschijnen van het eerste nummer schreef Baba op de eerste bladzijde: 'Vandaag begint de Sanathana Sarathi, de tijdloze wagenmenner, de veldtocht tegen leugen, onrecht, verdorvenheid en slechtheid - de handlangers van de geest van egoïsme. De veda's, de upanishads en de shastra's zijn de regimenten van het leger. De overwinning die moet worden behaald, is het welzijn van de gehele wereld. Wanneer de zegevierende trommels worden bespeeld in de vreugde van het welslagen, zal de mensheid geluk en vrede, vreugde en gelijkmoedigheid, gezondheid en gelukzaligheid hebben verworven.'

Foto: Sai Baba met moeder Easwaramma (links op de foto) en Sai Gita. H12: Geen geweld: Veel lezers zullen zich afvragen hoe Sai Baba nu eigenlijk over geweld in het algemeen en over oorlog in het bijzonder denkt. Wanneer men de eenheid met de gehele schepping ervaart, God ziet in alles, zal men niets of niemand schade willen berokkenen. Er zal dan slechts liefde voor allen zijn. Wanneer er echter onrecht jegens anderen plaatsvindt, zal men moeten ingrijpen. Maar er mag niet te snel geweld worden gebruikt. Men moet altijd eerst zijn geweten raadplegen. Wordt men bijvoorbeeld aangevallen, dan moet men eerst proberen te vluchten. Lukt dat echt niet, dan mag er geweld gebruikt worden. In de huidige onvolmaakte wereld is ook een leger noodzakelijk. Men heeft de plicht zijn land te verdedigen tegen een aanval. Wanneer men in een oorlog moet doden, moet men dat doen uit plicht ten opzichte van zijn vaderland. 'Je denkwijze of gemoedsgesteldheid moet niet angst zijn voor je eigen onbelangrijke leven. De juiste instelling van een soldaat moet alleen vaderlandsliefde betreffen en zijn handelingen moeten alle in het belang van het land zijn en uit naam van het land worden verricht.'

H12: Celibatair: Avatars in het verleden, zoals Rama en Krishna, hadden een echtgenote, maar Sai Baba is ongehuwd. In een toespraak heeft hij eens uitgelegd waarom dit het geval is. 'In die tijd leefde men binnen het huwelijk in overeenstemming met de discipline en de beperkingen zoals voorgeschreven in de heilige geschriften en zodoende was het huwelijk geheiligd. Het verschijnen van de Heer met een gemalin werd daarom niet in verband gebracht met onzuiverheid. Maar in deze Kali-tijd van ongebreidelde zinnelijke behoeften kunnen de Avatars, die komen als predikers van wijsheid, niet met een metgezellin verschijnen.'

H13: Lichaam is een 'kledingstuk' : Sommige critici zeggen dat Sai Baba kostbare kleding draagt terwijl er zoveel armoede in India is. Nu krijgt hij zijn kafni's meestal als geschenk van toegewijde devotees, maar toch heeft hij eens naar aanleiding van dergelijke kritiek gezegd: 'Zou ik heiliger zijn in vodden?' De wijze, zegt Sai Baba, ziet hem niet als iemand die de ene dag een gele kafni draagt en de volgende dag een rode, 's zomers katoen en 's winters zijde. De wijze dringt door tot de onveranderlijke waarheid achter Baba's naam en vorm en hij ziet dat het lichaam een 'kledingstuk' is dat gedragen wordt met een doel.

H14: Moeders: 'Moge dit college generaties edele moeders vormen die zullen leven overeenkomstig dharma en die helden zullen verwekken die zijn vervuld van toewijding tot God en gehechtheid aan de waarheid.' Opvoeding moet leiden tot zelfvertrouwen, mededogen, respect voor de gehele schepping, liefde, verdraagzaamheid, plichtsbesef, zelfverloochening, onderscheidingsvermogen en het besef dat alles één is. Karakter is belangrijker dan intellect. Wanneer de moeder een goede opleiding heeft gehad en haar taak serieus neemt, zullen de kinderen opgroeien tot volwassenen die slechts denken aan het welzijn van de gehele maatschappij en die hun talenten in dienst willen stellen van allen. Baba benadrukt dan ook, dat moederschap de kostbaarste gave is van God.

Foto: Krishna met Sai Krshna: H14: Vrindâvana: Ruim twintig kilometer ten oosten van Bangalore, in de buurt van de dorpen Kadugodi en Whitefield, was in datzelfde jaar 1968 namelijk ook de ashram Brindavan gesticht. Vanaf die tijd zou Baba de hete maanden van het jaar, maart en april, vaak daar doorbrengen. In Puttaparthi kwam de temperatuur in deze maanden soms boven de vijftig graden Celsius, maar in Brindavan was het een stuk koeler. De naam van de ashram houdt verband met het leven van Krishna. Deze bracht zijn jeugd door in Gokul en Brindavan [of meer bekend als Vrindâvana] en in de bossen rond Brindavan speelde hij in zijn jeugd en op de weiden hoedde hij de koeien. Dit landschap is het symbool van het altijd groene hart van de devotee, waar de Heer vol vreugde speelt en daarom gaf Baba deze ashram de naam 'Brindavan'.

H14: Dienen: Men moet zijn leven in dienst van God stellen door het dienen van zijn medeschepselen. Dat is het belangrijkste wat men in het leven kan doen. Natuurlijk moet men werken om geld te verdienen voor zijn levensonderhoud, maar men moet niet werken om het geld, maar om te dienen. Dat is de juiste instelling. Bovendien moet men proberen enkele uren per week vrij te maken voor belangeloze, onbetaalde dienstverlening, bijvoorbeeld in een bejaardentehuis of ziekenhuis, of bij de opvang van vluchtelingen of daklozen. Wanneer men dienstbaar is zonder enig eigenbelang, zal men een diepe vreugde ervaren. Dienen moet het gevolg zijn van zuivere, goddelijke liefde.

H15: Ziekte: 'Er zijn veel mensen die twijfelen aan het bestaan van God of die Hem ontkennen of die de idee van God verwerpen als dwaas, verouderd bijgeloof. Om hen ertoe te brengen hun waanidee los te laten, openbaart God vanuit zijn altijd aanwezige genade zijn bovenmenselijke heerlijkheid. De twijfelaars krijgen antwoord zonder te vragen; de deur wordt geopend zonder zelfs te kloppen, want zij die God ontkennen, zullen helemaal niet kloppen. Het "bijgeloof" zal worden verlicht en een goddelijke staat aannemen door een concrete ervaring, een onbetwistbaar feit. Het menselijk lichaam ontwikkelt ziektes als gevolg van verkeerd voedsel of lichtzinnige gewoontes of dwaze onbezonnenheid of overdreven emoties. De ziekte waarvan jullie de afgelopen twee dagen getuige zijn geweest, was van geheel andere aard. Dat was een ziekte die door mij was overgenomen, die ik vrijwillig op mij had genomen teneinde een slachtoffer te redden dat deze ziekte niet had kunnen overleven! Zijn voortleven in goede gezondheid is wenselijk voor de taak die mij dierbaar is. Genade uitstorten over de oprechte is een van de taken van de Avatar. De blindedarm was ontstoken; hij veranderde in een gezwel dat de doktoren slechts konden genezen door het te verwijderen... Hij zou dit niet hebben overleefd, dat weet ik. Ik ben gekomen in dit lichaam teneinde andere lichamen te behoeden voor lijden. Dit lichaam is altijd vrij van lijden. Ziekte kan het nooit aantasten. Ik moest iemand te hulp komen die zich aan mij had overgegeven - zelfs zijn mening. lk nam zijn ziekte over en doorstond deze. Hij zal niet meer bij hem terugkomen. Jullie noemen deze gebeurtenis een wonder, maar bedenk, iedereen is een wonder! Iedere ademhaling is een bewijs van de goddelijke voorzienigheid. Iedere gebeurtenis is het gevolg van goddelijke almacht. Overal waar je waarheid, schoonheid, goedheid, rechtvaardigheid, wijsheid, mededogen vindt, is God aanwezig en werkzaam. Een atheïst ontkent God met dezelfde adem die God hem heeft gegeven! Hij sluit de ogen die God in hem heeft geopend en verklaart dat hij in zichzelf God niet kan zien. Daarom moeten dergelijke verbazingwekkende gebeurtenissen overal plaatsvinden en bekendgemaakt worden aan de mensen, opdat de mensheid kan worden gered van overdreven betrokkenheid bij de wereld en vol liefde naar de Meester van de wereld kan worden getrokken.'

H15: Sai Baba bezoeken: Ter gelegenheid van Baba's vijftigste verjaardag - volgens de Indiase telling - in november 1975 - werd er een vijftien meter hoge zuil vlakbij het Poornachandra Auditorium neergezet. Deze zuil symboliseert de eenheid van alle godsdiensten en op de basis staan de symbolen afgebeeld van de vijf oudste godsdiensten van India, net als in het oude sarva dharma-embleem. Tijdens de viering van de betreffende verjaardag waren er meer dan honderdduizend mensen aanwezig. Een record voor die tijd, dat nadien vele malen zou worden gebroken. Omdat alles nog niet zo goed georganiseerd was als in latere jaren, was het een enorme drukte en Sai Baba was genoodzaakt darshan te geven vanuit een helikopter. Ofschoon het in de toekomst dus nog veel drukker zou worden, zou niemand naar Puttaparthi kunnen komen zonder dat Baba hem riep, hoe toevallig het ook mocht lijken. Hij laat alleen díe mensen komen die gereed zijn om hem te zien en niemand anders. Niemand kan de weg erheen uit zichzelf vinden.

Foto: Vibhuti-abhisheka met Kasturi die de pot vasthoudt H16: Onthechten: Toen kwam het moment waarop ieder wachtte: de vibhuti-abhisheka, de rituele reiniging met as. ( ......... ) Ofschoon dit ceremoniële asbad veel indruk maakte op de devotees, wisten maar weinigen wat de diepere betekenis ervan was. Baba deed deze ceremonie om de devotees de les van onthechting te leren. Shiva verbrandde Kama, de god van het verlangen, tot een hoopje as. Vervolgens tooide Shiva zichzelf met die as en aldus schitterde hij als overwinnaar van het verlangen. Toen Kama eenmaal was vernietigd, kon Prema heersen als de godin van de liefde. Liefde kan pas waarachtig en volledig zijn wanneer alle verlangen is opgegeven. Er is geen groter offer dat je God kunt brengen, dan de as die het teken is van je overwinning over het verlangen. De vibhuti-abhisheka heeft tot doel de devotees te inspireren om alle verlangens op te geven.

H17: over twijfel: En daarom zegt Baba: 'Kom, zie, ervaar, onderzoek en geloof dan!'

H18: Zijn besluit: 'Ik heb besloten om de bewoners van de wereld te hullen in de koesterende zorg van universele liefde zoals beschreven is in de veda's. Want de wereld is mijn woning en de continenten zijn de kamers daarin. Ik ben gekomen om een gouden hoofdstuk te schrijven in de geschiedenis van de mensheid, waarin de leugen zal ontbreken, waarheid zal zegevieren en deugd zal regeren. Karakter zal dan kracht schenken, en niet kennis of vindingrijkheid of rijkdom. Wijsheid zal op de troon worden geplaatst in de Raden der Volkeren. Laat je niet misleiden. Het is niet mijn bedoeling de mensen met stomheid te slaan door het tentoonspreiden van wonderbaarlijke krachten! Ik ben gekomen om de weldaad van gelukzaligheid, de zegen van geluk te schenken als de beloning voor waarachtig spiritueel streven en om de mensheid te leiden naar vrijheid, licht en liefde.'

Quote van Sai Baba: "Toen Jezus de aarde verliet als het hoogste principe van heiligheid, vertelde Hij Zijn volgelingen het volgende. De verklaring van Jezus was eenvoudig: 'Hij die Mij naar jullie heeft gezonden, zal weer terugkomen' en Hij wees naar een lammetje. Het lam is een symbool, een teken. Het staat voor het woord BA-BA. Die aankondiging was 'de komst van BABA'. - 'Hij zal een rood gewaad dragen'. 'Hij zal kort van gestalte zijn met een kroon (van haar).' Het lam is het teken en symbool van Liefde. Christus zei niet dat hijzelf zou terugkeren, Hij zei: 'Hij die mij maakte, zal weerkomen'. Deze BABA is de Baba. En Sai, de korte met krullend haar gekroond, in een rood gewaad, is gekomen."

Heer Nrisimhadev spreekt tot Prahlâda; S.B. 7.9: 53-54: (53) 'Geniet een lang leven! Hij die Mij niet behaagt kan Mij moeilijk aanschouwen! Maar als iemand Mij gezien heeft, verdient hij het zich niet meer over zichzelf te hoeven te beklagen. (54) Om die reden o fortuinlijke, wensen stabiele, intelligente en energieke toegewijden die zich weten te gedragen en het beste wensen [voor een ieder], Mij, de Meester van Alle Zegeningen, in ieder opzicht te behagen.'

S'rî Nârada spreekt tot koning Yudhishthhira: S.B. 7.11: 7: (7)  'O Koning, de geest, het lichaam en de ziel vinden hun volle bevrediging in Bhagavân, de Allerhoogste Heer die de essentie vormt van alle Vedische kennis, de wortel van alle dharma en de herinnering van degenen die bekend zijn met dat [wat men de wetenschap van de toegewijde dienst noemt].


 

 

 

'
Murali Gana Lola - gezongen door Swami '

Murali Gana Lola Nanda Gopa Bala
Ravo Ravo Radha Lola Radha Lola
Threta Yugamuna Sita Ramudai
Dvapari Yugamuna Radha Loludayi
Githanu Drapina Taraka Namudayi
Yuga Yuga Manduna Tagu Rupa Dhariyai

Player of the flute, giver of joy
Nanda's son, the cowherd boy (Krishna)
Come, come, Râdhâ's joy
In the Threta Yuga You incarnated as Râma, Sîtâ's Lord.
In the Threta Yuga You incarnated as Râma, Sîtâ's Lord.
In Dwapara Yuga, You incarnated as Krishna, Râdhâ's Lord.
You are the Savior who taught the Gita.
In every age You assume the appropriate form.

Son of Nanda the shepherd, enchanting flute player,
come oh come Lord of Râdhâ.
In the Age of Treta, You incarnated as Râma, Lord of Sîtâ.
In the Age of Dwapara, You incarnated 
as Krishna, Lord of Râdhâ.
You are the Saviour who taught us the Bhagavad Gîtâ.
From age to age You embody the perfect form.

 

 

Al de tien nederlandse Bhajans van de Sai Singers - 'CD - Oceaan van Vreugde',
zoals gebruikt in dit boek, op een rijtje.


' Sri Ganesha Sai Ganesha '
H1 - Wat vooraf ging
H2 - Jeugdjaren
H4 - De middelbare school

' Kom tot mij Heer '
H3 - Lagere schooljaren

' Hij is gekomen '
H5 - Ik ben Sai Baba
H6 - Alles is illusie
H8 - Meer tekenen van Zijn ware aard

' Goede gedachten '
H7 - De Oude Mandir

' Jij bent mijn licht '
H9 - Mijn Geliefde broeder
H10 - Prasanthi Nilayam

' 't Leven kent z'n eigen ritme '
H11 - Toenemende bekendheid

' U bent 't leven '
H13 - De Eenheid van alle Godsdiensten
H12 - Jullie vreugde is Mijn voedsel
H14 - Bezoek aan Afrika

' Hij is gekomen '
H15 - Liefde kent geen pijn

' Om is de klank '
H17 - Mijn leven is Mijn boodschap
H16 - De Vormloze met vorm, de Naamloze met naam

' Kom tot mij Heer '
H18 - De 21ste eeuw

 

 

 

 

  |  


 
 
 


 
 


VAHINI'S
INHOUD
BABABOOKS